fbpx
Selfcare daarom kom je er niet aan toe
Selfcare, daarom kom je er niet aan toe
21 februari 2019
Vrouw, burnout en de overgang
De Roep – over vrouw zijn, burnout en de overgang
2 juli 2019

De schaar erin!

De schaar erin - terug naar essentie
Ja, je ziet het goed! Ik zette de schaar erin. En wow, dat was best een sprong. 

 

De uitdrukking de schaar erin zetten, betekent dat je het helemaal anders wilt doen, dat je het oude weg knipt, zodat dat wat je wilt laten groeien de ruimte heeft. Soms kan nieuw niet zonder een rigoreuze kaalslag.. Dan moet er drastisch gesnoeid worden, gesneden. De schaar erin dus.. 
Het afknippen van m’n dreads is ook zoiets.
Eng. Een sprong. Drastisch. Een afscheid.
En ook: een bevrijding. Een schone lei, een nieuw begin.
Niet ‘zomaar iets’ dus..

Puurheid, vrijheid en mezelf zijn

Ik heb ze gekoesterd hoor, m’n dreads, de ‘look’ waarvoor ik ruim 11 jaar geleden koos. Ze stonden voor m’n keuze voor ‘natural’, omarmen van m’n looks & roots. Voor puurheid en vrijheid en mezelf zijn.
Ze gaven me ook een gevoel van vrouwelijkheid, doordat ik ermee kon zwieren, ze m’n gezicht omlijsten en ik ze kon opsteken.

Does it spark joy?

‘Mama, dingen moeten veranderen omdat het oude niet meer past. Soms kan het gewoon veel handiger of slimmer’, reageerde m’n toen 14-jarige zoon op mijn verzuchting waarom alles nóu weer anders moest (werk aan de weg, m’n vaste patroon doorbroken, de weerstand die dat oproept, je weet wel).
En hij heeft zó gelijk! Verandering is nodig. Alles wat je vastzet, alles dat je ooit koos en nog steeds zo doet, kan een stofnest zijn van oude energie. Kan je onbewust vasthouden in oude patronen, die nog steeds zo fijn en handig lijken. En je dús afhouden van de nodige vernieuwing en beweging. Want ís het wel zo handig en fijn? Dient het je nog?
Does it (still) spark joy’, de mooie vraag van Marie Kondo geldt echt niet alleen ten aanzien van spullen!

Wie was ik eigenlijk zónder die dreads?

Die mooie vraag ‘Does it spark joy’ kon ik niet meer 100% positief beantwoorden. Wat was er aan de hand?
Nogal ongemerkt was m’n haardracht van een symbool van vrijheid –
(ook letterlijke vrijheid overigens, want voorbij waren de dagen van haar-gedoe: bedwingen van een enorme bos kroes, die om uren verzorging en pótten vet en gel vroeg)
– veranderd in een onzichtbare keten. Het was teveel een deel van m’n identiteit geworden. Waarschijnlijk voornamelijk in m’n eigen hoofd, maar het wás er; het ging me benauwen. Wie was ik eigenlijk zónder die dreads?
Dus tja, toen ik dat erkende was het ineens tijd: ik zette de schaar tegen m’n bloedeigen haar. Die eerste was echt een Groot Moment Van Twijfel. Deed ik er wel goed aan? Dúrfde ik dit? En toen deed ik het maar gewoon en daar viel de eerste op de grond. Gevolgd door een tweede.
Naarmate ik vorderde maakte het me steeds minder uit hoe ik eruit zou zien. Of wat ‘iedereen’ ervan zou vinden (want natuurlijk had ik die angst ook gehad: ‘dat jij het ver-schrik-kelijk zou vinden). Ik genoot van wat ik deed en ik voelde dat het klopte. Ik voelde met elke dread die ik afknipte blijer en blijer en lichter en lichter worden.

In haar zit een boel geschiedenis, maar ook oude energie

Het is zo fijn om mezelf te zien zonder ‘franje’. Haar kan ook een sluier zijn. Dat kan fijn zijn en koesteren, en het kan ook verduisteren..

Met dit korte koppie kan ik me niet meer verstoppen achter ‘indrukwekkend haar’. Ik kan me niet meer verschuilen. Het knippen is een daad van ‘bereid zijn’. Dicht bij mezelf en trouw aan wat zich vanuit m’n essentie wil uitdrukken. Hoe dat zal zijn, wat voor ‘nieuws’ in aantocht is weet ik nog niet. Ik weet wel dat ik iets ‘afsluit’. In haar zit een boel geschiedenis, maar ook oude energie. En die mocht losgelaten worden.

Van nature weet elke vrouw welke groeiruimte er is.

Ik geloof niet in verandering om de verandering, maar om diepgevoelde, van binnenuit komende transformatie. Ook als je nog niet helemaal weet waar je dat brengt.
Een rups heeft geen keuze, hij doet wat hij doen moet om een vlinder te worden. En keer op keer zie ik de vrouwen in mijn programma Jade Method voor Essential Selfcare een transformatie doormaken. Dat stukje van haar ‘puzzel’ vinden, dat haar vleugels geeft. Van nature weet elke vrouw diep van binnen welke groeiruimte er is. Mijn zorgvuldig opgezette Jade Method brengt je in contact met dit innerlijke weten en faciliteert deze groei.
Ik geloof dat wij allemaal in essentie bedoeld zijn om te ontpoppen, vrij te zijn om onze schoonheid in de wereld te brengen. Deze tijd gééft ons die ruimte, die keuze. Wij zijn in de situatie om het werk dat het met zich meebrengt te omarmen, om die vlinder ook écht te worden. Niet omdat we iets zouden moeten ‘fixen’, maar omdat de drang er van binnenuit is om de schaar erin te zetten, om te ontpoppen. Om onszelf te worden en onszelf te geven.
We hebben allemaal onbewust onszelf, ons handelen en ons leven ‘vastgezet’ omdat het destijds waardevol voor ons was. Het gaf je zekerheid, identiteit. En vaak klopt het niet meer, houdt het je tegen. Is jezelf in de spiegel aan te kijken en de schaar erin te zetten. Zodat je oude energie die je niet meer dient en die zich heeft vermomd als ‘dit ben ik’ los te knippen en zo ruimte te maken voor die frisse wind en kracht die jij ten diepste bent.

Shine your Qi-light!

In september gaat m’n Jade Method 3-maanden programma, bestaande uit 9 modules, weer lopen. En de komende tijd vertel ik je er graag álles over.

Meer contact met je lijf? Download hier m'n ebook met eenvoudige oefeningen voor thuis.

2 Comments

  1. Anouk schreef:

    Wat een heerlijk en waar verhaal heb je geschreven. Ik voel de vrijheid komen, dread na dread. Zet me aan het denken: waar kan ik oude opgehoopte energie bevrijden? Werk te doen! xxx Anouk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *